اصلِ وحدت ملی که با جامعیت لازم در قالب شعار سال ۱۴۰۵ مورد مطالبه ویژه مقام معظم رهبری قرار گرفته است،بویژه با وضعیت جاری و ناامنی های ناشی از دو جنگِ تحمیلیِ جریانِ آمریکایی_ صهیونیستی، عملا سیاستی جامع الشرایط و بسیار ضروری برای تحکیم انسجام ملی و کشورداریِ مقتدرانه است،بنحویکه تحقق این تدبیر نه تنها در زمینه های اجتماعی،سیاسی و امنیتی مورد تآکید معظم له میباشند، بلکه بعنوان *اکسیرِ همنواییِ* عمومی و شالوده اقدامات لازم الاجرا در همه حوزه های حکمرانی و برنامه های اداره امور کشور خصوصآ در عرصه های اقتصادی و تولیدی نیز بجد و مستمرآ باید مورد اهتمام و سیاستگذاریِ راهبردی در دستگاههای ذیربط قرار گیرد، تا ضمن تقویت همگرائیهایِ همه جانبه ملی در مقابله با مکر و *نفاق افکنیِ* جریانهای نفوذی و *عواملِ نقابدارِ بیگانگان* که تخریب و نابودی بنیادهای تمدنی، اقتصادی، اجتماعی و امنیتی ایرانِ ما را مورد هدف قرار داده اند، اکنون و تحت دعوت و مطالبه معظم له منجر به وحدتی فراگیر و بیش از پیش گردد و با فرصت سازیهای لازم، بسترهای موثر در زمینه های رشد و توسعه ملی را *حولِ محورِ از مردم،با مردم و برای مردم*(موضوعی که همواره مورد مطالبه رهبر شهید بود)،فراهم نمایند.

علاوه بر این،متعاقبِ قدرت نمایی ایران در جنگ رمضان و به دنبال دستورکار مقتدرانه ای که در مذاکرات اسلام آباد از سوی ج.ا.ا.مطرح شد، جریان نفاقِ آمریکایی_ صهیونیستی که در بن بست مذاکرات به دام افتادند، عملا در همه تریبونها و رسانه های مربوطه، این بار *تخریب وحدت ملی و گسترش دامنه نفاق را در ایران مورد هدف قرار دادند*، لیکن با ترسیم *نقشه راه وحدت ملی در فرمان رهبری و شعار سال* که منجر به بیداری عمومی در سطوح متعدد جامعه شده است، ضمن ایجاد همبستگی عمیق میان *دیپلماسی و حضور میدانی مردم*، با این اقدام، عملا بر همه ترفندهای دشمنان، مُهرِ ابطال زده شد.   

بر همین اساس،مسئله مدیریت راهبردی در امنیت،پایداری، تآمین و تولید غذا که ارمغانِ تجربیات ابناء بشر و رشد فناوریهای نوین در بهره وری موثر از دو عنصر حیاتیِ آب و خاک می باشند، تحت *الگوی مدیریتی و راهبردیِ وحدت ملی* که در شعار سال نیز بعنوان یک تکلیف ملی مطرح شده است، نه تنها در برنامه ها و اقدامات تولیدی کشور *(مدیریت الگوی تولید)* خصوصآ در *موضوع غذا* مورد مطالبه می باشد، بلکه در مسئله مصرف و بویژه تدوین *مدیریت الگوی مصرف* نیز باید مد نظر قرار گیرد.

 ضرورت و الزام به همگرایی در همه حوزه های ذیربطِ ثبات و مدیریتِ امنیت غذایی بیشتر از آن جهت مهم و اساسی می باشد که مهاجمانِ دو جنگِ تحمیلیِ اخیر بدلیل ناکامی در تقابل نظامی با ج.ا.ا. و عدم تحقق اهدافی که ترسیم کرده بودند، اکنون همه توانِ خویش را با جلب حمایت شرکای اروپایی بر *جنگ اقتصادی و ایجاد حلقه ها و تنگناهای محاصره در همه فضاهای تبادل تجاری و اقتصادی ایران متمرکز نموده اند*، طراحی این چرخه نشان‌دهنده یک *تغییر فاز از «تحریم» و تقابل مستقیم نظامی به «جنگ اقتصادی تمام‌عیار» است*. بنحویکه در هفته‌های پیش‌رو، با بستن تمام گریزگاه‌های مالی و ارتباطیِ ایران،سیستم اقتصادی کشور در وضعیتی قرار بگیرد که دیگر توان بازسازی خود را نداشته باشد. و لذا در چنین شرایطی مسئله پایداری و مراقبت از *امنیت غذایی کشور امری فرادستگاهی است که تولید،عرضه،نگهداشت، مصرف سنجیده، پاسخگوییِ متناسب و لازم* را عملا مستلزم اقدامات راهبردی و مدیریت همه جانبه کرده است. 

لذا با عنایت به فقدان چشم انداز لازم درخاتمه جنگ، مدیریت راهبردی در حوزه های امنیت غذایی ضمن تجربیات و دستاوردها، بشدت نیازمند هماهنگی در سیاستگذاریها و پیگیریِ الزاماتِ فرادستگاهی برای حفاظت از پایداری و ثباتِ لازم در موضوعِ امنیت غذاییِ کشور است. 

یادداشت: نبی الله رشنو

دبیر کمیته رصد و پایش شعار سال در وزارت جهادکشاورزی