به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت جهاد کشاورزی، این نشست با حضور اکبر فتحی معاون برنامه‌ریزی و اقتصادی وزارت جهاد کشاورزی، غلامرضا گل‌محمدی معاون وزیر و رئیس سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، نمایندگان مؤسسه پژوهش‌های برنامه‌ریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی، دفتر برنامه و بودجه و جمعی از مدیران و کارشناسان مرتبط در محل دفتر معاونت برنامه‌ریزی و اقتصادی برگزار شد.

در این نشست، آخرین وضعیت سنجش بهره‌وری و میزان تحقق احکام و تکالیف قانون برنامه هفتم پیشرفت در حوزه افزایش بهره‌وری در واحد سطح بررسی و حاضران دیدگاه‌ها و پیشنهادهای خود را درباره نحوه محاسبه، تفکیک عوامل مؤثر بر افزایش تولید و ثبت نهایی عملکرد سال ۱۴۰۴ ارائه کردند.

معاون برنامه‌ریزی و اقتصادی وزارت جهاد کشاورزی در این نشست با تأکید بر ضرورت ارائه تصویری دقیق، علمی و قابل دفاع از میزان افزایش بهره‌وری در بخش کشاورزی، اظهار کرد: در ارزیابی عملکرد باید سهم عوامل مختلف از جمله افزایش سطح زیر کشت و افزایش عملکرد در واحد سطح از یکدیگر تفکیک شود تا مشخص باشد چه میزان از رشد تولید ناشی از ارتقای بهره‌وری بوده است.

وی با اشاره به گزارش ارائه‌شده درباره بخش زراعت افزود: براساس گزارش مؤسسه پژوهش‌های برنامه‌ریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی، تولید محصولات زراعی در سال ۱۴۰۲ حدود ۸۳ میلیون تن و سطح زیرکشت حدود ۱۲ میلیون هکتار بوده است و در سال ۱۴۰۳ میزان تولید به حدود ۹۰ میلیون تن رسیده، در حالی که سطح زیرکشت کاهش یافته است. این موضوع می‌تواند نشانه‌ای از افزایش عملکرد در واحد سطح باشد که باید با شاخص‌ها و محاسبات دقیق علمی تبیین و مستندسازی شود.

فتحی تصریح کرد: برای ارزیابی دقیق بهره‌وری، لازم است عوامل تولید به‌صورت جداگانه بررسی و سهم هر یک در افزایش تولید مشخص شود.

وی ادامه داد: همچنین باید کشت‌های آبی و دیم از یکدیگر تفکیک و وزن و سهم هرکدام در محاسبات بهره‌وری مشخص شود؛ چراکه عملکرد هکتاری این دو نوع کشت متفاوت است.

معاون برنامه‌ریزی و اقتصادی وزارت جهاد کشاورزی با اشاره به اهمیت موضوع خودکفایی در محصولات اساسی خاطرنشان کرد: آنچه برای قانون‌گذار اهمیت دارد، تحقق اهداف خودکفایی و خوداتکایی در محصولات اساسی است و بخشی از این هدف باید از مسیر ارتقای عملکرد در واحد سطح و افزایش بهره‌وری محقق شود. بنابراین لازم است شاخص‌های بهره‌وری به گونه‌ای محاسبه شود که ارتباط آن با اهداف خودکفایی به‌صورت شفاف و مستند قابل ارائه باشد.

وی افزود: در محصولاتی همچون گندم، جو، برنج، شکر، ذرت، دانه‌های روغنی و همچنین محصولات دامی و گوشت قرمز و سفید، باید تغییرات عملکرد و میزان ارتقای بهره‌وری در طول سال‌های مختلف با استفاده از داده‌های معتبر و روش‌های علمی محاسبه و ارائه شود.

فتحی تأکید کرد: اگر بتوانیم نشان دهیم که با وجود کاهش یا ثبات سطح زیرکشت، تولید افزایش یافته است، باید این تغییر را در قالب شاخص‌های دقیق بهره‌وری تبیین کنیم. این موضوع نیازمند محاسبات دقیق، تعیین سال پایه و تفکیک اثر افزایش سطح زیرکشت از افزایش عملکرد در واحد سطح است.

وی گفت: باید به عدد و رقمی برسیم که بیشترین انطباق را با واقعیت بخش کشاورزی داشته باشد؛ چراکه ارائه شاخص‌های دقیق و مستند، امکان دفاع کارشناسی از عملکرد بخش کشاورزی و میزان تحقق احکام برنامه هفتم پیشرفت را فراهم می‌کند.

معاون وزیر جهاد کشاورزی در پایان تأکید کرد: خروجی نهایی این فرآیند باید به‌گونه‌ای باشد که سهم افزایش بهره‌وری در تحقق خودکفایی محصولات اساسی به‌صورت شفاف و قابل سنجش مشخص شود و بتوان بر مبنای آن، عملکرد بخش کشاورزی را در برابر اهداف و تکالیف قانون برنامه هفتم پیشرفت ارزیابی و گزارش کرد.

در ادامه این نشست، حاضران ضمن بررسی اشکالات موجود در فرآیند ثبت و اعلام عملکرد سنجش بهره‌وری، بر تکمیل داده‌ها، اصلاح محاسبات و نهایی‌سازی شاخص‌های مربوط به عملکرد سال ۱۴۰۴ تأکید کردند.